Apsb Gj :')


Everythings Changed -.-
Thursday, January 17, 2013 | 3:41 PM | 0 Memberi ceramah secara percuma

2013 merubah segalanya. 2013 memisahkan segalanya. 2013 merosakkan segalanya. Hm. Gambar ni, aku tersenyum. Yee, aku tak nafikan, ni gambar tahun lepas, ni waktu aku tengah happy, happy enjoy hidup, tak kusut, tak serabut. But now? Everythings changes dalam sekelip mata je? Tak adil. Not fair! Awak, sedarkah awak siapa yang ada DULU dikala awak susah? Awak, sedarkah awak siapa yang ada DULU dikala awak perlukan senyuman? Awak, ingatkah awak, kisah silam kita? Kisah kita bersama? Hm. Tolong hargai saya SIKIT boleh tak? Saya tak harap banyak, SIKIT je. Tp tu pun awak tak sanggup buat? K, betapa EGOnye awak.

Awak, tak pernah ke awak terfikir apa perasaan saya? Tak pernah ke awak terfikir bile awak ade di tempat saya? Awak, tak pernah ke awak rasa nak bersikap macam dulu? Awak berubah, tahu tak? Hmm. Awak, mane janji-janji manis awak dulu? Mane? Dah selamat dibuang ke? Awak buang mane? Awak tinggalkan kat mane? Hmm. Kadang-kadang dalam kelas, saya termenung, bakpe awak wat gini ke saye. Bakpe? Bakpe awak, Bakpe? Awak suka tengok saya sengsara? Awak gembira tengok saya fed up? Awak berahi tengok saya rezak? Awak happy tengok saya tension? Ha? Hmm.

Hm. 15.1.2013, saya dipermalukan dalam surau sekolah sebab result yang menjengkelkan. Yee, tipu saya kata saya tak malu, tapi saya lebih sedih, bila saya bangun tu, SIKIT pun awak tak pandang saya, sedangkan awak just duduk depan saya je, k, saya pasrah, tapi saya tak boleh terima hakikat awak cakap 'Sapela tu, Dok kenal aku', Awak, ape ni? Dulu awak jugak yang kate, if kita break, kita still boleh jadi kawan, ni ke cara awak berkawan? Ni ke cara berkawan yang awak maksudkan tu? Hmm.

16.11.2012, awak dah berjaya kecewakan saya. Awak berubah mase tu, tapi saya tak bagitahu awak, awak sendiri yang bace entry saya, thenawak kate awak nak berubah tapi tak tahu macam mana. k, saya terima awak seadanya. TAPI, 16.12.2012, awak tinggalkan saya sendiri, sendiri menjalani hidup tanpa semangat awak, tanpa pesanan awak, tanpa awak lagi. Itu permintaan awak, saya pasrah, if saya halang, tak jadi pape jugakk. Hmm. Sekarang, 16.1.2013, sekali lagi awak kecewakan saya, pagi tu kat sekolah, saya ternampak awak, awak nak lalu tepi kelas saya kan, mula-mula saya lari masuk dalam kelas, tapi bila fikir balik, nak tengok jugak apa reaksi awak, berharap sangat awak senyum, angkat tabik, angguk, macam dulu. Tapi harapan saya tinggal harapan je, hati saya hancur, tahu? Awak JELING kat saya? Awak, if saya je yang nampak, saya boleh pendam. Tapi, kawan saya pun nampak. Awak tak malu ke die kate awak sombong? EGO? dan yang sewaktu dengannya?

Hmm. Petang tu, saya naik kelas awak, lepak ngan kawan, saya tengok beg awak ada lagi, mase tu budak lelaki merentas desa kan? Hmm. Means, awak akan masuk kelas tu nak ambik beg awak tuu, kan? Kawan-2 saya keluar, ambik angin dekat beranda. Saya stay sorang dalam kelas tu, termenungkan prob, family prob lagi, awak lagi, kawan lagi, stress belajar lagi, tension nyeeee. Then, tak lama tu, bunyi pintu, saya ingat sape, saya tengok la, awak masuk nak ambik beg, awak nampak saya tengok, tapi, takde respon langsung, tunjuk gentle la konon depan kawan-2. Pastu, kawan saya masuk, tapi lepas tu, awak masuk lagi, awak masuk sorang je, saya pusing kepala, tengok awak, awak berhenti, tatap mata saya, awak mengeluh, pastu awak blah. Entah ape motif awak masuk kelas, Hmm.

Pastu, saya balik jalan kaki ke rumah pengasuh. Sambil jalan, duk fikir pasal awak, sejak pagi tu, kepala saya pening, entah apa yang belajar haritu masuk ke tak. Hmm, tak lama tu, mak saya datang ambik, saya still kecewa dengan awak, saya duduk dalam kereta, diam je. Mak angkat kening, tanda tanya kenapa, saya just geleng je. Tak lama tu, sampai sekolah abang, nak ambik abang, berhenti kat kedai runcit, abang dengan adik keluar, tinggal saya dengan mak je. Mak pun tanya 'Kenape ni?' *geleng* 'cikgu marah lagi ke?' 'Dok ah' 'Dah tu kenape? Biasa tak macam ni' 'Adok ende' 'Kenape ni? Story la ngan mama?' *wipe tears* Hmm. Saya bimbang, takut mak perasaan, saya try untuk senyum, senyum dan terus tersenyum, tapi kenapa tak boleh? Kenapa susah sangat? Kenapa sukar sangatKenapa sulit sangatKenapa payah sangat? Hm.

Malam tu pulak, awak tweet, sejak kita break awak tweet, awak guna 'Aku, Kau', Saya tahu tweet tu awak tuju kat saya. Awak kata awak terpaksa? Terpaksa ke macam tu? Agak-agak la. Saya bukan tunggul bernyawa. Pastu, kita gaduh dekat twitter, kalau dulu, awak pujuk, now, awak ikut gaduh, nak pertahankan gentle lelaki bukan gitu caranya. Hmm. Kenapa perlu pada tanggal 16hb? Semua terjadi pada 16hb, macam dah dirancang-rancang. Hmm. Kadang-2 saya terfikir, kan kita kenal melalui FB, even satu sekolah pun, saya rasa macam, menyesal buat account FB, Twitter, Blog bagai, kalau tahu semua akan jadi macam ni. Hmm. Awak, saya penat, penat nak lalui semua ni sorang-2. Saya tak story semua kat orang, sikit-sikit je saya story, untuk legakan hati SIKIT. Tapi tak awak, awak makin lama makin nak tambah prob saya. Hmm.

Awak, sumpah saya kata, tipu kalau saya tak rindu kenangan kita, tak rindu text awak, tak rindu kol awak, tak rindu alunan gitar awak, kadang-2 saya berharap sangat bila phone saya vibrate, text tu dari awak. Tapi, tak. Bukan dari awak. Hmm. Kadang saya berharap, awak yang kol, tapi bukan, bukan awak, tapi mak saya. Hmm. Awak, tak pernah saya nak lupakan awak, tapi awak? Awak cuba banyak cara supaya saya boleh lupakan awak, tak awak, please stop usaha macam tu, saya tak boleh awak, tak boleh, TAK BOLEH. Awak, 31 Disember 2011-16 Disember 2012, selama 11bulan 17hari, banyak dah kenangan yang kita ukir bersama, banyak dah, BANYAK. Tapi sekarang, tu semua hanya tinggal kenangan. Awak tak pernanh nak hargai. Tak pernah ke awak terfikir, even sekarang saya dah jadi EX awak, dulu, saya yang ada untuk awak luah prob awak, saya yang berlari pergi cari panadol dengan air masa awak demam, saya yang awak duk sayang dulu, duk rindu dulu, Hmm.

Awak ingat tak lagi time kita hang? Time parents kita tahu yang kita kaple? Time kita main laga kemuncup dalam kelas kawan? Time awak bagi present kat saya? Time saya bagi gift kat awak? Time bufday awakada orang screened number saya? time bufday saya, ade orang screened number awak? Time saya lupa bawak duit, saya cari awak? Time tiap kali lunch asrama, saya bagi buah kat awak? Time, awak belanje saya lolipop, air favourite awak, air jagung, gula-gula, ABC, air kotak, dan lain-2. Time kita meet dekat kelas? Time kite study dekat kelas? Time saya panggil awak kat tingkap, awak pun hulur telinga, saya bisik 'I Love You', awak pun senyum, Hmm. Banyak dah, tak tercakap dah, Hmm. Saya tak pernah sayang orang macam ni tahu? Hmm. Tapi awak kecewakan sayang saya, awak kecewakan harapan saya, awak hancurkan hati saya.  K ah, list panjang-2 buat sia-sia jugak. Bye.


Selamat tinggal kenangan, Selamat tinggal Muhammad Ikmal Hanafi B. Roslan :')

Kembali Ke Zaman Karung | Bersedia ke Masa depan
>POST | >NEWER POST